Saint Amour
  • Vanaf de lente 2020 beginnen choreografe Meg Stuart en haar gezelschap Damaged Goods aan de creatie van een nieuwe voorstelling CASCADE. Deze productie wordt gerealiseerd op uitnodiging van de Ruhrtriënnale (Duitsland). De première vindt plaats op 10 september 2020 (à UITGESTELD) in PACT Zollverein in Essen (D) en gaat daarna op tournee in binnen- en buitenland. De Vlaamse première vindt plaats in december 2020.

    Voor dit project heeft Meg Stuart de Franse scenograaf en theatermaker Philippe Quesne uitgenodigd als artistieke medewerker voor de scenografie (en het lichtconcept). Het wordt hun eerste nauwe samenwerking na hun aparte deelname, samen met 12 andere kunstenaars, aan het ‘performance circus’ The Greatest Show on Earth (productie : Mousonturm, Frankfurt) uit 2016 . Stuart en Quesne bewonderen elkaars werk sinds jaren. Philippe Quesne neemt de handschoen op om zijn inspiratie rond aangereikte thema’s (zie verder) te vertalen naar een scenografie waar hij het ‘unheimliche’ van Meg Stuarts werk en wereld in kan huisvesten.

    CASCADE wordt Stuarts eerste nieuwe groepsvoorstelling voor het theater sinds 2015. De voorbije vier jaren creëerde ze achtereenvolgens het intimistisch duet Shown and Told (2016) met de Britse theatermaker en schrijver Tim Etchells, het grote locatieproject Projecting [Space[ (in samenwerking met Jozef Wouters en Jeroen Peeters) voor de Ruhrtriënnale in Dinslaken (2017) en in Berlijn (2018) en de performatieve installatie Celestial Sorrow met Indonesisch beeldend kunstenaar Jompet Kuswidananto (2018). Alle informatie over deze en andere projecten van Damaged Goods is te vinden op www.damagedgoods.be.

    CASCADE heeft ‘tijd’ en ‘ritme’ als artistiek uitgangspunt. ‘Tijd’ in de betekenis van ‘tijdsduur’ en ‘tijdsbesef’ zijn steevast essentiële artistieke componenten in het werk van Stuart. Tijd en de mogelijke betekenissen hiervan doemden thematisch reeds eerder op in voorstellingen als ‘Maybe Forever’ (welke rol speelt tijd en tijdsduur binnen een relatie?), ‘Built to Last’ (kunnen muziek en monumenten echt een eeuwigheidswaarde hebben?) en ‘Until Our Hearts Stop’ (hoe lang kan de intensiteit van het leven ten volle beleefd worden?).

    Ritme, timing, synchroniciteit (en het tegengestelde ervan), snelheid, traagheid, tijdloosheid zijn slechts enkele mogelijke vertalingen van ‘tijd’. De snelheid van taal, het ritme van het spreken, het obsessief herhalen of het eindeloos ‘rekken’ van een actie, ‘stop-motion’,… tonen elk op hun manier hoe tijd een rol kan spelen in wat we doen of hoe tijd onze ervaringen kan manipuleren, beïnvloeden en sturen.

Première: UITGESTELD

  • Choreografie: Meg Stuart

    Dansers: Pieter Ampe, Jessica Batut, Mor Demer, Samuli Emery, Isabela Fernandes Santana, Davis Freeman, Renan Martins de Oliveira

    Scenografie: Philippe Quesne

    Dramaturgie: Igor Dobricic

    Muziek: Brendan Dougherty

    Kostuums: Sofie Durnez

  • Partners: Ruhrtriennale (2020) / Nanterre Amandiers / PACT Zollverein (Essen) / HAU Hebbel-am-Ufer (Berlijn) / … (under construction)

  • Coproductie: Perpodium